Brave meisjes komen in de hemel, brutale overal

Als ondernemer met of zonder personeel doe je ontzettend je best. Je luistert naar je medewerkers en klanten. Je hebt begrip voor hun situatie en wilt graag helpen, toch? Maar krijg jij daarmee ook het respect dat je verdient?
Haar medewerker heeft het moeilijk. Na persoonlijke tegenslagen, gaat onverwacht zijn gezin een lastige periode tegemoet. Omdat dit de nodige zorg met zich meebrengt, vraagt hij om flexibiliteit. Als werkgever ziet zij de ernst van de situatie in. Ze geeft hem toestemming voor flexibele werktijden om zo thuis te kunnen zijn als het nodig is en eventuele werkzaamheden thuis op te pakken. Dankbaar aanvaart hij deze mogelijkheid.

Als een krijsende peuter in de supermarkt

Niet lang daarna vraagt diezelfde medewerker of zij de kosten wil betalen die thuiswerken mogelijk maakt. Als zij hier afwijzend op reageert, meldt hij zich de volgende dag ziek. Als zij na verloop van tijd in een vergadering de planning ter sprake brengt, doen meerdere medewerkers een beroep op een vakantieperiode. Dus besluit zij, om de continuïteit binnen haar bedrijf te waarborgen, hen de gelegenheid te geven de verdeling onderling te regelen. Nu komt diezelfde medewerker in opstand en wil niet van eerdere afspraken afwijken. Nu zij vraagt om flexibiliteit, dreigt hij met ontslag.
 
Gekwetst en verslagen kijkt ze me aan. Ze heeft al zoveel in hem geïnvesteerd, geregeld en goed gevonden. Verontwaardigd zegt ze: ‘Hij bekijkt het maar, dan doe ik wel helemaal niets meer.’ Als ik vraag wat ze wil, dan wil ze dat hij zijn dankbaarheid toont. Zij is het zo zat. Soms overweegt ze zelfs de handdoek in de ring te gooien. Ze wil haar mensen helpen, maar als het zo moet?! Waardering en respect voor haar generositeit zijn ver te zoeken. En dat steekt. Dus gaan we hiermee aan de slag.

Brave meisjes

Met een tevreden blik vertelt zij waarom ze zoveel moeite doet. Ze begrijpt de problemen van anderen heel goed en ze wil gewoon graag helpen waar ze kan. Vroeger regelde ze al dingen zodat iedereen het naar zijn zin had. En dat voelt goed. Maar als ik hierop doorvraag hoort ze zichzelf plotseling zeggen dat slechts in 20% van de gevallen haar acties ook daadwerkelijk waardering oplevert.

..... En dan valt het stil......

Tranen prikken achter haar ogen als ze concludeert dat haar goede intenties 80% teleurstelling oplevert. Een diepe zucht verraad de omvang van dit inzicht en ik geef haar alle ruimte om hiervan te bekomen.

Dan bespreken we de teleurstelling. Nu raakt ze geïrriteerd. Onrustig schieten haar gedachten alle kanten op. Dit herkent ze maar al te goed. Meestal gaat ze, als zoiets gebeurd, als een kip zonder kop allerlei werkzaamheden oppakken en kan nog maar aan één ding denken: bekijk het maar, dan doe ik helemaal niks meer! Als we hierop inzoomen, voelt niets doen - vreemd genoeg - rustiger. Maar schijn bedriegt. Want als ze daarna lamgeslagen en verdrietig probeert de draad weer op te pakken, lukt dat niet.
 
En dus werken we nog even door, zodat zij in 20% van de gevallen daadwerkelijk helpt en hier vrede mee heeft. Zodat zij zich er ook in 80% van de gevallen consequent aan kan houden. Dat is 100% zelfwaardering.

Voor jou

Je zou toch denken dat volwassen mensen zelf het principe van geven en nemen begrijpen. Helaas, ook klanten en medewerkers kunnen zich gedragen als peuters krijsend op de vloer van de supermarkt. In mijn ondernemerschap heb ik onvoldoende ingezien wat meebewegen in het emotionele belang van mijn medewerkers zakelijk betekent. En dan bleek er geen weg meer terug. Want als ik dan bezwaar maakte hielden zij zich aan hun wettelijke rechten. Mijn emotionele belang deed er niet toe. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag.
 
Als ondernemer krijg je geen respect, dat moet je verdienen. Dat verdien je niet door gevoelloos op alles ‘nee’ te zeggen. Ook niet door als een bullebak voor elk wissewasje een scène te schoppen. Respect verdien je door zakelijk te blijven, vooral in emotionele situaties. Geef kaders en maak daar duidelijke afspraken over die je ook bevestigd. En hou je daar aan. Net als mijn klant en ik hebben heel veel vrouwen geleerd een braaf meisje te zijn. We leerden dat je moet toegeven om gewaardeerd te worden. Niet dus!
 
Wil jij sterk in je schoenen staan en respect en waardering in je ondernemerschap? Graag help ik jou ontdekken waar veranderingen mogelijk zijn. Laat hiernaast je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Ken jij iemand voor wie mijn blog interessant zou kunnen zijn? Deel dit artikel met je netwerk door op de Tweet en Facebook Share knoppen te klikken. Heeft het je geïnspireerd en wil je reageren? Leuk! Je kunt je reactie hieronder kwijt.

Meer lezen? Het boek ‘Brave meisjes komen in de hemel, brutale overal' is een boek uit de jaren ’70 dat boordevol braaf meisjes gedrag staat. Hier vind je mijn boektips.

Goodbye to Sandra Dee
Astrid

(Note: Ter inspiratie, vormgeving en behoud van essentie en leesbaarheid van mijn blogs, verwerk ik mijn ervaringen en/of die van klanten die daarvoor hun toestemming hebben gegeven.)
reactie plaatsen


Typ bovenstaande code over.