Astrid

Wil je meer weten?

Heb je een vraag of wil je weten of ik je verder kan helpen? Vul je gegevens in en ik neem contact met je op!
Typ bovenstaande code over.
Gezond 2014

Gezond 2014

Emoties zijn ingewikkeld, moeilijk onder woorden te brengen, het voelt kwetsbaar en erover praten doen we liever niet. Toch spelen ze een hele grote rol in ons leven en vormen een belangrijk onderdeel van succesvol ondernemerschap. Wat zijn emoties en hoe

Loslaten

Onze kids vonden het geweldig! We zijn afgelopen zomer met ons gezin naar het Europapark in Duitsland geweest. "Mam, je móet echt mee in deze achtbaan…echt vet gaaf!!" "Nee, schat, die vind ik toch écht te hoog!" "Mam echt, deze MOET je gedaan hebben!" Hij keek mij met hoopvolle ogen aan. Tja, zal ik dan toch? Oké, sommige ervaringen moet je tenslotte zelf meegemaakt hebben, om er met hetzelfde plezier over te kunnen praten. En hij wilde er zó graag samen met mij in! Voordat ik de kans kreeg om anders te beslissen, stond ik al, samen met m'n zoon in de rij. Eenmaal omhoog in dat karretje, sloten 2 handen om m'n keel, greep ik me vast en keek nogmaals naar beneden… Spijt natuurlijk! Ik kon geen kant op. Dát was het moment dat ik besloot achterover te gaan zitten en het maar te laten gebeuren… Verzetten heeft geen zin, het karretje gaat toch!

De 4 B's

De emoties blij, bang, boos en bedroeft, we kennen het allemaal. Blij is natuurlijk geen enkel probleem! We zijn het liefst de hele dag blij en hebben graag alleen maar blije mensen om ons heen. Maar laten we eerlijk zijn, zo zit het leven niet in elkaar. We krijgen allemaal te maken met vervelende, moeilijke en heftige situaties.

Zo'n emotie voelt als een dichtgeknepen keel, verschrikt en met de spanning in je lijf, vechtend tegen zo'n omhooggaand karretje. Trillend en bevend, met slapeloze nachten om maar niet in een situatie en achtbaan van emoties terecht te komen. Vaak bang voor wat er gebeurt als je eenmaal in zo'n karretje zit. Vergis je niet, dit gevecht kost je karrenvrachten energie waarmee je jezelf uitput. Een mentaal proces wat veel mensen jarenlang volhouden.

We zijn bang de controle kwijt te raken en maken vaak de situatie en emotie in ons hoofd veel, veel en VEEL groter, dan het in werkelijkheid is. Dat komt omdat we vaak niet geleerd hebben hoe we met die emoties moeten omgaan. Want, wanneer je als kind bang was en je angst werd serieus genomen, dan had je vanzelf geleerd dat het vaak nergens voor nodig is. Was je verdrietig en mocht je op schoot lekker uithuilen, waarbij je samen zocht naar een oplossing, dan had je geleerd dat het oplucht. Als je boos was en je kreeg alle ruimte om gecontroleerd boos te zijn, waarna er met een kopje thee naar je werd geluisterd, dan had je geleerd dat boosheid nieuwe inzichten geeft.

Gezondheid

Emoties zijn gezond! Ze bevatten veel energie en dat móet door je lijf naar buiten. Dat betekent praten, dansen, rennen, schreeuwen, springen, huilen, lachen en zingen. Geef toe aan wat je voelt, natuurlijk zonder anderen daarmee schade toe te brengen. Het houdt je gezond en maakt je leven waardevol! Want elke emotie geeft je de kans op een nieuw begin! Luister goed naar jezelf en een ander, wat kun jij ervan leren? Oh ja, en die achtbaan-ervaring met m'n zoon? Die had ik natuurlijk voor geen goud willen missen! We schaterlachen nóg om hoe ik in dat karretje zat! ;-)

Voor jou

Een nieuw jaar, een nieuw begin! Geef toe aan 'elke achtbaan' die je tegenkomt. Behandel je emotie, net als die van een ander, met respect. Het voelt spannend wanneer je eraan toegeeft, maar neem van mij aan, in je hoofd is het véél groter dan het in werkelijkheid is. Ga 'achterover zitten' en vertrouw erop dat 'het karretje' ook weer langzamer gaat rijden en tot stilstand komt. En het leuke is… wanneer je de smaak van emotie-achtbanen te pakken hebt, worden ze steeds minder hoog. Zo fijn!

Ik wens je hele fijne feestdagen en een gezond en liefdevol 2014.

Wil je hier verder over praten? Mail mij je gegevens via de button onderaan deze pagina en ik neem contact met je op!

Succesvolle groet,
Astrid

Fotografie: Michel ter Wolbeek